postalji

yasal sayılar üç

işlek caddeler dişlek kızlar

umarsız sonsuzlar dizili

bir-iki-üç bilye, bir ye

iki durdum da ne oldu ya rabbim,

ya şükür ve şükran

iki gece votkaya üst üste gitme

iki gece karılara tanışıklık haram

götüremezsin harem, yozsun

bozsun, kozsun, yoksunsun

sıralı sonsuz bilyelerden

bir-iki-üç düğme hardal rengi

gömleğin üzerine yakıştığıdır

nizam ve ahmet kaya.

ya rabbim bir-iki-üç besmele

içinde yoksunluğun düzsüzlüğün

yüksüklüğü terzilere

bu gömlek kendi başına var olmadı ya

cennette de dünya, cehennem de dünya

kırkıkırıkkürktilki

Sezarla Prolog

Türk, türküm, türküz.

Çük, çüküm, çükümüz.

o kadar da büyük değil belki

zencide yarak varsa bizde de yürek var zira

ben bu hayatta bir allahtan bir de osururken

sıçmaktan korkarım Hulusi.

IV

III

II

I

buse benim adım

böyle yaşamak olmaz olsun abla;
kadere de isyanım var.

durduk yere dağlandı

belirgindi gözleri aydınlıkta

kuşkuya yer bırakmaksızın dik

altmışsekiz derece yetmişiki saniye

kaldırdı kuğuydu boynu gri gözleri

dağları devirdi zamansızın

bir deveyi.

kuşku, şüphesiz ki 

en kararlı hissiyattır

insan bedeninde.

kuşkusuz Dekart da ağlardı

yalnız gecelerinde.

  

ölüp bakınca arkana

şimdisi daha bir şey bazen

tokat attım, suskunluktu.

kadına şiddetin cinsel evrimi ve

tek taraflı devinimi kusturmaya yetmez sivilcelenmiş sırtımın derisini.

öbek öbek yağ boşandı ellerine her fiskesinde, tadı kekremsiydi.

ateş yaktım, suskunluktu.

insansı toplandı gecenin köründe ki

ağaçlar vardı dillerinde, 

korkuttu hayatımın felsefik çözünmeleri

istemsiz gülüşlerinde.

göbeğin vardı, eridi, gitti.

sevgilim vardı, belki gitti çekti

belki çekti gitti.

ben ona vurdum.

ellerimle değil belki ama vurdum.

o da bana vurdu, sorunumuz toplumsuzluktu.

ağladık geceleyin

ellerine ağladım onun, suskunluktu.

hep değildi

tepsi kesti eski sesleri

karşılıklı bir saygıyla geçtim bir uğursuz kara kedinin yanından

pantolonunu aldım annemin arabasından

ellerim kanlıydı dün akşamdan 

elleri hala kanlıydı yatmadan

dünya yuvarlaktı dönmeden

gözleri maviydi sönmeden

ben yaşıyordum siz yoktunuz siz ölüydünüz ya da siz doğmamıştınız ya da siz yarı-diri

ya da.

fani alem üç kuruşluk bir bebek beziydi

ben sevişmiştim

annem mutluydu

hayat tuhaf.

yalınız

içeri zürafa sokak mı?

kuranın yanında yaşlılar da yanar

gölün altında bir musluk gıcır gıcır 

akıtır durur suları

sessiz kalan bir takım hayvanlar

geceleyin köylüleri korkutur

unutmayın insancıklar; 

alfred hiçkok bir orospu çocuğudur.

kötüler kültürün başaşağı paralananları

kotumun damarlarına tutunur fansızın

kazara üflediğim kondomdan balonları

o bakire hanım benimle değildi

gel gör ki hiç olmadı

ya rak!

çok yalnızım

acilen sevişmem lazım